De rol van na- en bijscholing in loopbaanontwikkeling

Initiële beroepsopleidingen (mbo en hbo) leveren geen kant-en-klare beroepskrachten af. Het veranderende werk vraagt telkens om nieuwe kennis en vaardigheden, ook wel competenties genoemd. Een professional heeft behoefte aan een loopbaanperspectief waarin hij zich verder kan ontwikkelen. Het eigen maken van de juiste competenties blijft dan ook gedurende de gehele loopbaan van de beroepskracht een rol spelen. In dit kader is het van belang te weten waar en wanneer een beroepskracht competenties verwerft.

Model voor loopbaanontwikkeling
Om de loopbaanontwikkeling helder te krijgen wordt gepleit voor meer differentiatie in functieniveaus. In 1984 heeft de Amerikaanse onderzoeker Patricia Benner een model ontwikkeld om de functiedifferentiatie van verpleegkundigen inzichtelijk te maken. Dit model van Benner is, in het kader van de ontwikkeling van een beroepenstructuur in de jeugdzorg, in 2008 aangepast door projectleider beroepsontwikkeling Harry Hens van Movisie. Het model geeft daarmee handvatten om de loopbaanontwikkeling verder vorm te geven. Bij- en nascholing wordt hierbij gezien als middel om te komen tot:

• verdieping;
• verwerven nieuwe kennisinhouden;
• updaten verouderde kennis;
• opleiden voor specifieke taken en functies;
• voorbereiding op leidinggevende functie.

Bron

• Hens, H. (2008). De lerende beroepskracht in de jeugdzorg. Jeugd en Co Kennis. 2 (3), p. 33 - 44