Definitie

Bij angststoornissen is sprake van angst die geen reële grond heeft en die gepaard gaat met sociale problemen.

Een angststoornis wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van een pathologische (ziekelijke) angst. Als angst geen reële grond heeft en iemand er sociale problemen door ondervindt, is er sprake van een stoornis. In het psychiatrisch handboek Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders' (DSM IV) worden de volgende angststoornissen onderscheiden:

• separatieangststoornis
• gegeneraliseerde angststoornis
• sociale angststoornis
• paniekstoornis/agorafobie
• specifieke fobie

Voor elk van deze angststoornissen zijn specifieke criteria opgesteld. Angststoornissen bij kinderen en jongeren uiten zich op allerlei manieren: fysiologisch (trillen, hoofdpijn, buikpijn), cognitief (vervelende gedachten over nare dingen die kunnen gebeuren, overmatig piekeren) en gedragsmatig (angstige situaties uit de weg gaan, huilen, verstijven, bevriezen, prikkelbaar of opstandig gedrag, en geruststelling vragen).

Bron

• American Psychiatric Association, American Psychiatric Association (2000). 'Diagnostic and statistical manual of mental disorders : text revision (DSM-IV-TR®)'. Arlington: American Psychiatric Association